Lezing-046 - Gezag

Highlights & Notes

Jullie weten allemaal dat dit leven als een leerschool beschouwd moet worden. Zoals je van de ene klas naar de andere gaat, zo ga je van de ene incarnatie over in de andere, terwijl je leert, jezelf ontwikkelt en jezelf zuivert, of je blijft een poosje zitten waar je zit. Dit is de verklaring voor al het leven op aarde.

Mensen worden vaak tot reacties en beslissingen gedwongen door hun eigen dwangmatige en onbewuste neigingen, die ze niet onder controle hebben.

Deze krachten kunnen alleen werkelijk begrepen worden wanneer je je eigen emoties ontdekt en achter hun diepere betekenis komt. En met die wetenschap krijg je inzicht in de specifieke reden en het specifieke doel van je eigen leven, van jouw persoonlijke bestaan. Als je dit ontdekt, heb je een belangrijke fase in je hele incarnatie cyclus bereikt.

Als het jonge kind een bepaalde mate van bewustwording bereikt, is het eerste conflict gezag.

Dit gezag ontzegt het kind de vervulling van heel wat wensen. Daarom lijkt gezag vijandig.

Zelfs al zou gezag op een volmaakte manier toegepast worden, dan nog zou de onvolmaakte ziel er negatief op reageren zolang dit punt in de ontwikkeling niet is bereikt. Maar aangezien de mensheid onvolmaakt is, wordt ook gezag vaak op een zeer onvolmaakte manier uitgeoefend.

Aan de ene kant verlangt het kind naar de liefde van de ouders; aan de andere kant rebelleert en verzet het zich tegen de beperkingen die het gezag oplegt.

Onbewust draagt iemand dezelfde gevoelens van zijn kindertijd met zich mee: gezag belemmert hem nu als volwassene en hetzelfde conflict komt nu op andere manieren naar voren.

De oplossing die door de onbewuste persoonlijkheid wordt ontwikkeld is vaak, heel vaak een verkeerde. Dit conflict kan slechts opgelost worden als de onbewuste emoties in dit opzicht worden herkend en in heldere en beknopte gedachten worden vertaald.

Iedereen reageert altijd op de een of andere manier op gezag; alle mensen doen dat.

Algemeen gesteld zijn er twee basis manieren van reageren op gezag, met talrijke onderverdelingen - en vaak lopen de twee basis manieren door elkaar en zijn binnen één en dezelfde mens terug te vinden.

Dit alles kan en moet herleid worden tot reacties uit de kindertijd met betrekking tot de vroegere omgeving en de vroegere gevoelens hierover.

Ten eerste heb je de persoon die uiterlijk rebelleert en in opstand komt tegen gezag. Hij voelt dat gezag een vijand is omdat veel verlangens die noch slecht noch op een of andere manier schadelijk waren, (in de kindertijd en later) door gezag verboden werden. Hij weet of denkt dat er niets verkeerd is aan wat hij wil. Maar toch hindert gezag hem en hij voelt vaak dat het niet alleen een onrechtvaardigheid is, maar in het algemeen schadelijk, bekrompen en niet constructief.

We kunnen stellen dat we de sterkste vorm van deze houding ontmoeten bij iemand die asociale daden verricht. De mildste vorm is er een die zelfs niet merkbaar is voor anderen. Niettemin bestaan bij beiden op subtiele manieren dezelfde gevoelens in het onderbewuste.

In de andere categorie heb je de persoon die ooit het hoofd gebogen heeft, en hoewel hij er zeker niet in deze termen over denkt, voelt hij: "Als ik mijn hoofd buig en één word met het gezag, dan ben ik veilig, hoezeer ik dat gezag ook verafschuw". Deze veiligheid of ogenschijnlijke veiligheid, leidt er toe dat zo iemand in extreme gevallen krachtig de wetten handhaaft, niet alleen in de meest strikte zin van het woord, maar ook op subtielere manieren. De handhaver van de wet moet zich uitermate streng opstellen tegen de wetsovertreder om zijn eigen positie en veiligheid in stand te houden en om zijn eigen rebellie te verbergen - die diep in zijn binnenste gelijk is aan die van de wetsovertreder die hij bestrijdt. Hoe banger hij is voor zijn eigen neigingen van verborgen rebellie tegen wet en gezag, hoe noodzakelijker hij het vindt om zeer streng te worden voor de wetsovertreder, in wie hij een deel van zichzelf ziet dat hij niet bloot wil geven.

Dit betekent echter niet dat een dergelijke wetshandhaver niet een echt goed persoon kan zijn; net zoals er bij een werkelijk goed persoon een neiging tot verborgen rebellie kan bestaan. Beiden reageren onvolwassen en vanuit onwetendheid.

In beide tegengestelde typen bestaan veel schakeringen en variaties. De neiging tot wetsovertredingen moet gepaard gaan met een moedige stroom. Als er bepaalde andere karakteristieken en omstandigheden in bepaalde combinaties bestaan, zal de uiterlijke opstandigheid afzwakken tot een lijdelijk verzet. Hoewel het hem aan moed ontbreekt om lucht te geven aan zijn ware gevoelens - hoe verkeerd deze ook mogen zijn - heeft de wetshandhaver andere overheersende kwaliteiten en fouten dan die van de wetsovertreder. Deze bepalen zijn houding. Bijvoorbeeld een sterke voorkeur voor orde en organisatie, een wens naar vrede in plaats van naar vechten evenals vele andere facetten zijn tezamen verantwoordelijk voor het bepalen van de uiteindelijke houding in dit opzicht.

Steeds wanneer de mensheid erachter komt dat een bepaald gedrag of bepaalde mening verkeerd is, slaat zij door naar het andere uiterste, wat net zo verkeerd is.

Deze twee tegengestelde uitersten zetten een vicieuze cirkel in beweging: hoe groter de opstandigheid van de kant van de wetsovertreder, hoe strenger en onverdraagzamer de wetshandhaver wordt met als reden zichzelf tegen zijn eigen angst en opstandigheid te beschermen. En hoe meer dit gebeurt, des te sterker wordt de opstandigheid en het verzet bij de wetsovertreder.

Als je ontdekt dat je meer tot het soort behoort dat tegen gezag in verzet komt en opstandig is, dan dien je te mediteren om een juist beeld te krijgen. Je moet er naar streven het verschil te ontdekken tussen werkelijk gezag in goddelijke zin en het verkeerde soort gezag dat je in je leven bent tegengekomen - omdat de mensheid nu eenmaal onvolmaakt is. Onbewust ben je van mening dat gezag alleen op de verkeerde manier wordt toegepast. Zodra je kunt differentiëren en de twee soorten kunt herkennen, wordt je verzet tegen gezag automatisch minder, zelfs als je misschien zelden of nooit de ware soort bent tegengekomen. En na een dergelijke herkenning, geef je niet half zo veel meer om het bestaan van de vervormde en zwakke broeder van het ware gezag en de wet die jou net zo tot bescherming dient als iemand anders.

Je herkent dat in de ‘vijand’ gelijksoortige stromingen bestaan als in jezelf - en dat deze zich slechts anders manifesteren. Dit proces houdt in dat je je bewustzijn op een hoger niveau brengt. Je herkent dan ook de noodzaak voor wet en orde, en daarmee voor gezag, dat de taak heeft dit in stand te houden. Het feit dat het ideale principe nog niet op aarde kan bestaan, zal je niet langer verwarren.

Je begrijpt dat zelfs de onvolmaakte vorm van gezag, zoals deze zich op aarde manifesteert, noodzakelijk is. In het kort gezegd, je opstandigheid neemt af in de mate dat je inzicht groter wordt en je meer begrijpt.

Zodra je je eenmaal realiseert dat er twee soorten gezag bestaan - de eigengerechtigde en de soort die mét jou is - ben je in staat je te distantiëren van de generalisatie dat men tegen gezag moet reageren.

Kijk, beste vrienden, alle ongeluk op deze aarde, de werkelijke problemen zoals criminaliteit, oorlog, allerlei onrechtvaardigheid, ziekte enzovoort zijn allemaal het gevolg van langdurige fouten. Als ons, geestelijke wezens, gevraagd wordt wat de remedie voor de een of andere situatie is - of dit nu een algemene of een persoonlijke situatie is - kan het antwoord niet zo gemakkelijk gegeven worden. Want er moet een hele kettingreactie doorlopen worden, en vaak op een onprettige manier, totdat men bij de wortels van het probleem uitkomt. Alle problemen zijn te wijten aan de een of andere rondrazende vicieuze cirkel die uitgekristalliseerd en begrepen moet worden om de wortels te vinden.

Zo is bijvoorbeeld oorlog zeker tragisch maar in bepaalde gevallen een laatste toevlucht die zelfs noodzakelijk kan zijn, omdat de mensheid heeft verzuimd naar de innerlijke wortels van de problemen te kijken.

Bij al deze vicieuze cirkels is iederéén betrokken, niet alleen de wetsovertreder, niet alleen de klaarblijkelijke misdadiger. Om een wereld te bouwen waarin vicieuze cirkels voorkomen of verbroken worden vóór ze tot de uiteindelijke en ongelukkige manifestatie komen, kun je de hoekstenen daarvoor aandragen door je eigen reacties te bekijken en te begrijpen hoe je bijgedragen hebt (of nog bijdraagt) aan het op gang zetten van een lawine door je eigen onbewuste emotionele reacties. Op deze wijze kunnen jij en vele anderen de hele kettingreactie helpen voorkomen.

Het is altijd dezelfde methode: je herkent iedere keer waar je emotioneel verkeerd reageert; alle beeldconclusies bestaan bijvoorbeeld uit een dergelijke herkenning. Observeer jezelf ook van dag tot dag en realiseer je dat je een emotionele reactie niet kunt veranderen alleen maar door het feit dat je zojuist de foutieve premisse ervan herkend hebt.

Lees de volledige lezing hier