Lezing-175 - Bewustzijn
Highlights & Notes
> Niets kan bestaan als het niet eerst in het bewustzijn aanwezig is, of dit bewustzijn nu de universele geest, het universele zelf of het geïndividualiseerde zelf is, het maakt geen verschil.
> Jullie zien nog steeds de enorme betekenis van wat je met je bewustzijn schept over het hoofd en het gegeven dat jullie daarmee geen verbinding hebben, veroorzaakt het werkelijke, het ergste lijden. Geen lijden is zo hevig als het lijden dat ontstaat wanneer je niet weet dat je je eigen ervaringen hebt voortgebracht.
> Want als je niet weet dat je die ervaringen zelf hebt gecreëerd, zul je je altijd hulpeloos voelen, overgeleverd aan een kracht die je niet kunt begrijpen. Deze kracht is waarlijk jullie eigen bewustzijn, vrienden.
> Willen is een heel belangrijk aspect van bewustzijn. Of je nu beseft dat je iets wilt of dat je er geen contact mee hebt dat je iets wilt, het maakt geen verschil. Je wil is een aspect van je bewustzijn en daar je bewustzijn voortdurend schept, is ook je wil daar steeds bij betrokken.
> Aan de oppervlakte is er minder bewustzijn maar onder de oppervlakte gaat het bewustzijn verder. Wat het voortbrengt, manifesteert zich als tastbare levenservaringen waarmee je je geen raad weet omdat je gelooft dat wat het leven je brengt helemaal los staat van wat je zelf wilt en weet.
> De mensheid kan nauwkeurig worden onderverdeeld in diegenen die dit weten en deze gereedschappen doelbewust, creatief en constructief gebruiken en diegenen die zich niet bewust van deze feiten zijn en het slachtoffer van hun onwetendheid zijn omdat zij voortdurend op een destructieve manier scheppend bezig zijn zonder dit ooit te beseffen.
> De mens is de eerste entiteit op de evolutieladder die welbewust met zijn bewustzijn kan scheppen.
> Om het belang van bewustzijn nog diepgaander te begrijpen is het ook nodig om de positieve en negatieve manifestaties of de richtingen die het bewustzijn kan inslaan, te gaan zien.
> De mens herbergt ook de vervormde uitdrukking van zijn scheppend bewustzijn en daarmee wil hij op een negatieve en destructieve manier.
> Je zou ook kunnen zeggen dat dit de eeuwige strijd tussen God en de duivel, tussen goed en kwaad, tussen leven en dood is.
> Om je ware identiteit te leren kennen en te ervaren dat je de universele geest bent, zijn er drie dingen noodzakelijk.
Ten eerste: dat je je erop afstemt. Dat is mogelijk als je het bestaan ervan kent. Je moet van binnen heel stil worden en het laten gebeuren. Je activeert hem door welbewust te proberen ernaar te luisteren en hem waar te nemen.
Eerst manifesteert hij zich misschien niet direct als een stem, als een innerlijk weten maar met omwegen, via andere kanalen en later als schijnbaar toevallige ideeën die je plotseling invallen. Maar als je alert en sensitief bent en afgestemd op de werkelijkheid, weet je dat dit de eerste tekenen zijn van contact maken met de universele geest.
Ten tweede is het noodzakelijk om ten volle dat deel van je bewustzijn te ervaren en te begrijpen dat wat een negatieve wending heeft genomen, dat destructief is geworden en dus op een destructieve manier schept.
Zoals jullie nu kunnen beamen, vraagt het heel wat eerlijkheid en discipline en moet hij heel wat weerstand overwinnen voor een mens tot deze zeer belangrijke ‘omschakeling’ bij zijn algehele benadering van het leven in staat is: van zich hulpeloos voelen naar in alle opzichten zijn eigen scheppingen zien.
Ik kan wel zeggen dat het niet echt mogelijk is het universele Zelf te activeren wanneer een entiteit nog blind voor zijn eigen negatieve scheppingen is.
En op de derde plaats: je bewuste denkprocessen vormen de eerste ‘handgreep’ om met de universele scheppende geest in contact te komen. Met je bewuste denken schep je evenzeer als met dat wat we onbewust denken en willen noemen. Je denkvermogen verschilt feitelijk niet van de scheppingsprocessen van de universele geest.
> Jullie kunnen een begin maken met jezelf eindelijk als de universele geest te ervaren door je bewuste denken en de activiteit van je geest doelbewust en constructief te gebruiken.
> Je kunt dit in twee fasen doen.
Eerst dien je duidelijk te zien hoe je zonder het te weten deze zelfde denkprocessen op een negatieve manier hebt gebruikt, hoe je op een destructieve wijze hebt geschapen.
Daarna kun je voor jezelf formuleren wat je nu in je leven tot stand wilt brengen. Dit doe je door de betreffende gedachtevormen te scheppen, door te stellen dat het in het wereldplan mogelijk is en door je erin in te leven, het met een ongedwongen, ontspannen houding te weten en te willen. Dit betekent ook dat je bereid dient te zijn om verkeerde en oneerlijke innerlijke houdingen te wijzigen want anders blokkeer je wat je wilt.
> De aanzet wordt door de bewuste activiteit van je denken gegeven en ook dit denken is zo dichtbij dat je het moeilijk herkent. Het vraagt een bepaalde concentratie, een richten van je aandacht op je denkprocessen waarbij je kijkt hoe je ze gebruikt, hoe jouw direct toegankelijke denkprocessen, de manier waarop je je geest gebruikt, scheppen wat je hebt en wat je niet hebt.
> Wanneer je aandacht aan je innerlijke processen besteedt, zul je merken dat veel waarvan je dacht dat het onbewust was, helemaal niet zo verborgen is.
> Jullie zien dus, vrienden, dat we hier met drie niveaus te maken hebben. Al die niveaus moeten toegankelijk worden. Geen ervan is gemakkelijker te zien dan een ander. Het zou een dwaling zijn om te denken dat je dagelijkse gedachten gemakkelijker zijn waar te nemen dan ofwel je destructieve wil ofwel je goddelijke aard met zijn oneindige kracht en wijsheid. Ze zijn allemaal even dichtbij en lijken alleen maar ver weg omdat je je blik de tegenovergestelde kant op richt.
> Hetzelfde geldt ook voor je dagelijkse gedachten die altijd maar doorgaan zonder dat je ze kritisch onderzoekt zodat je je er helemaal niet van bewust bent hoe ze steeds dezelfde onproductieve en negatieve kanalen volgen.
> Eerst dien je te zien hoe je doorgaat met negatieve denkprocessen, hoe je in dezelfde vicieuze cirkels blijft piekeren en hoe je bijna moedwillig je gedachten in hetzelfde kringetje laat ronddraaien en in de zeer beperkte, zeer nauw begrensde gedachtekanalen laat bewegen, en je nooit buiten deze hindernissen waagt die er zijn om met een nieuwe gedachtesprong van jou zelf genomen te worden.
> De wereld gaat langzaam voor je open. Maar de opening moet je om te beginnen met je denken maken door te zeggen: 'Het hoeft niet zo te zijn, het kan ook op een andere manier, en ik wil het ook anders. Wat mij daarbij in de weg staat, wil ik opruimen. Ik heb de moed dat onder ogen te zien en verder te gaan dan deze levenservaring die ik mijzelf tot nu toe heb bezorgd door als vanzelfsprekend aan te nemen dat het niet anders kon.' Op dit bewuste denkniveau dien je te gaan zien hoe je bepaalde situaties als vanzelfsprekend beschouwt.
> Een andere mogelijkheid is dat je op een bepaald gebied misschien wel een positief resultaat wilt maar tegelijkertijd bepaalde logische consequenties die met deze wens gepaard gaan niet wilt aanvaarden – door een misvatting of omdat je gelooft dat deze consequenties onwenselijk voor je zijn. Dit zijn de gebieden waar je je op kinderlijke wijze verzet tegen het jezelf geven, de vervormde poging om het leven in de maling te nemen en meer te krijgen dan je wenst te geven. Aan dergelijke oneerlijke wensen kan het leven niet voldoen terwijl jij je beduveld voelt en ontstemd bent omdat je niet echt naar de kwestie hebt gekeken. Je bent je ook niet bewust van je verkeerde redenaties bij je weerstand om jezelf te geven. Zo schep je gedachtevormen van dwaling en vervorming die datgene wat voor jou mogelijk is, in de weg staan.
> Zo kun je zien dat het bewuste denkniveau zowel door je eigen destructieve kant als door de universele geest wordt beïnvloed. Je kunt bewust kiezen in welke richting je je gedachten wilt formuleren als je je eenmaal van hun gewoontepatronen bewust bent. Deze vrije wil, zelf bewust je koers bepalen, is jouw sleutel voor bevrijding.
> Wat de destructieve kant van het zelf aangaat, zul je steeds duidelijker zien dat je ook hiervoor doelbewust kiest. Het is niet iets dat je overkomt.
> Misschien ben je heel ongelukkig met het resultaat maar toch blijf je koppig vasthouden aan de negatieve wil van je bewustzijn. Jullie kunnen zien hoe enorm belangrijk het is hier achter te komen.
> De eeuwenoude vraag is:
hoe is dit nu zo gekomen?
Waarom koesteren mensen deze totaal zinloze, nutteloze en volslagen doelloze verlangens?
Waarom neemt je denken deze loop?
De religie noemt het ‘zonde’ of ‘kwaad’. De psychologie noemt het ‘neurose’ of ‘psychose’ of geeft het nog een andere naam om onderscheid aan te brengen tussen de verschillende vormen van deze ontaarde neiging van de menselijke geest. Hoe je het ook noemt, het is zeker een ziekte. Om deze ziekte te genezen moet je hem enigermate begrijpen.
> Als je eenmaal voldoende inzicht in jezelf hebt en het duidelijk is geworden dat je zelf geluk verwerpt, kun je je dezelfde raadselachtige vraag stellen: “Waarom doe ik dat? Waarom kan ik me niet wensen wat goed voor mij voelt?”
> Ik waag het nogmaals - en nu vanuit een andere invalshoek - uit te leggen hoe destructiviteit in een absoluut opbouwend ingesteld bewustzijn ontstaat. Ik zal proberen een andere benadering te vinden waardoor jullie misschien ergens worden geraakt en een diepgaander begrip van dit heel belangrijke onderwerp krijgen zodat jullie je eigen destructiviteit met nieuw begrip tegemoet kunnen treden.
> Stel je een bewustzijn voor, vrienden, een staat van zijn waarin alleen geluk is en een oneindig - letterlijk oneindig - vermogen om met, door middel van en vanuit je eigen bewustzijn te scheppen. Bewustzijn is naast de andere eigenschappen, zoals ik al zei, een denkmachine. Dus het denkt - en zie: er ontstaat iets; het wil - en zie, wat het wil en denkt is. Dit kan in steeds meer richtingen met steeds meer variaties en mogelijkheden worden uitgebreid. Het leven is qua mogelijkheden oneindig. Het scheppen gebeurt door eerst te denken, dan wordt de gedachte een feit, een vorm in het leven dat niet in de structuur van het ego gevangen zit, het leven dat vrij is, waar het bewustzijn vrij stroomt en vrij zweeft. Daar is de gedachte onmiddellijk daad en vorm.
Alleen in het bestaan van het menselijke ego is de gedachte schijnbaar gescheiden van daad en vorm. Hoe minder bewustzijn een entiteit bezit, des te meer lijken gedachte, daad en vorm van elkaar gescheiden te zijn, zelfs zozeer dat zoals jullie heel goed weten de vorm of de uitingsvorm totaal los lijkt te staan van de daad en de daad los van de gedachte of de wil. Er wordt geen verband tussen deze drie stadia gelegd. Een wezenlijk onderdeel van het verruimen van je bewustzijn is het leggen van juist dit verband. Hoe ver ze in tijd en ruimte ook van elkaar af lijken te staan, gedachte en wil, daad en handeling, vorm en uiting zijn allen een eenheid. In de staat van Zijn waar geen beperking is, waar niets vast gestructureerd is, wordt deze eenheid als een levende werkelijkheid ervaren. Hierin ligt een onbeschrijfelijke verrukking en fascinatie. Het hele universum is beschikbaar voor verkenning, voor het jezelf op nieuwe manieren uitdrukken en jezelf ontdekken, voor het vormgeven van steeds nieuwe werelden, ervaringen en indrukken. Schepping is oneindig fascinerend. Het is een eindeloze fascinatie die alsmaar doorgaat en aldoor nieuwe wegen vindt.
> Aangezien de mogelijkheden oneindig, grenzeloos en onbeperkt zijn, kan het bewustzijn zichzelf ook verkennen door zich te beperken, door zichzelf op te delen en af te splitsen om als het ware ‘te zien wat er gebeurt’. Het ervaart zichzelf; in plaats van zich uit te breiden trekt het zich samen; het probeert uit hoe het voelt om zich naar binnen te trekken in plaats van zich te ontplooien; en in plaats van het licht verder te verkennen wil het zien hoe het is om duisternis te voelen en te ervaren. Scheppen als zodanig is fascinatie. Die fascinatie wordt niet eenvoudig teniet gedaan als het geschapene een keer aanvankelijk een beetje minder plezierig of verrukkelijk of schitterend is. Zelfs dat kan op een bepaalde manier iets fascinerend en avontuurlijks hebben - gewoon om eens uit te proberen, als ik zulke beperkte bewoordingen mag gebruiken.
Maar dan begint het geschapene zelf kracht te krijgen. Want in alles wat is geschapen, is energie geïnvesteerd en die energie zet zichzelf voort, krijgt zijn eigen impuls. De energie gaat uit eigen beweging verder. Het bewustzijn dat deze kanalen en wegen heeft gecreëerd, experimenteert misschien langer en meer dan ‘veilig’ is omdat het op dat moment niet genoeg kracht voor zichzelf overhoudt om van koers te veranderen. Het kan in zijn eigen impuls de weg kwijt raken zonder te willen stoppen en later zonder te zien hoe het op deze koers kan stoppen. Dan brengt het alleen of hoofdzakelijk negatieve scheppingen voort totdat de gevolgen zo onplezierig zijn dat het zichzelf weer in de hand tracht te krijgen en tegen de impuls probeert in te gaan door zich zijn echte weten van wat zou kunnen zijn te ‘herinneren’. In ieder geval weet het bewustzijn dat er geen echt gevaar is want welk lijden jullie mensen ook voelen, in laatste instantie is het echt een illusie. Als je eenmaal diep in jezelf je ware identiteit vindt, weet je dat. Het is alles een spel, een fascinatie, een experiment van waaruit je kunt terugkeren naar je ware staat van Zijn, als je het maar echt probeert.
> Nu bevinden veel mensen zich nog in een toestand waarin ze het nog niet echt willen proberen. Zij worden nog steeds gefascineerd door het verkennen van negatieve scheppingen, althans wat een deel van hun innerlijke wezen betreft. Sommige afgescheiden entiteiten zijn nooit zover gegaan dat zij het directe besef van wie zij werkelijk zijn hebben verloren en niet meer de kracht bezitten hun exploraties een andere kant op te sturen. Anderen hebben dit besef tijdelijk verloren.
> De scheppingsimpuls bevat enorm krachtige energieën. Deze energieën hebben een uitwerking, zij laten een indruk in de alles doordringende scheppende substantie achter, dat ‘materiaal’ dat reageert op de scheppende geest en dat in een vorm wordt gegoten dan wel de vorm krijgt van gebeurtenissen, dingen, een bepaalde geestestoestand, noem maar op. Daarom zijn de indrukken in de zielssubstantie zo diep en kan alleen de sterkere kracht van de modellerende geest de verkeerde indrukken die de gebeurtenissen in je leven beheersen, uitwissen. Geest oftewel bewustzijn doordringt, levenssubstantie wordt doordrongen. In alles om je heen en in je is zowel het mannelijke principe van bepalend, ingriffend bewustzijn als het vrouwelijke principe van gevormde, reagerende levenssubstantie aanwezig. Ontdek deze waarheid in jezelf en het universum gaat, zoals dat ooit het geval was, je weer toebehoren.
> Dat deze processen zich zo krachtig voortzetten is gedeeltelijk te wijten aan het feit dat zij zichzelf zo te zeggen ‘nabootsen’.
> De kracht en de energieën van het scheppingsproces hebben deze uitwerking. Zij zetten zichzelf voort en alleen bewustzijn met haar weten, haar wil en vastbeslotenheid kan er een andere wending aan geven. Scheppen wordt zo’n fascinerende bezigheid en het plezier ervan zo overweldigend dat als de ziel eenmaal een negatieve richting is ingeslagen zij in de ban van het plezier in negatieve scheppingen blijft totdat het bewustzijn met een doelbewuste tegenkracht ingrijpt. Zelfs als dat wat je schept pijnlijk is, is het moeilijk daarvan afstand te doen zolang je niet wilt zien dat er ook positieve scheppingen mogelijk zijn.
> Naarmate de negatieve scheppingen zich voortzetten schijnt het bewustzijn steeds meer verbrokkeld te raken. Dat is niet echt het geval, vrienden, maar je bewustzijn kan de verbinding met de wereldgeest, die je bent, alleen niet ervaren.
> Hoe meer het bewustzijn zich als afgescheiden van het geheel ervaart, des te meer het verbrokkelt, des te meer structuur het nodig heeft. Het geheel van bewustzijn is ongestructureerd. Dit is de staat van zijn in al zijn gelukzaligheid. Als de desintegratie eenmaal heeft plaatsgevonden, komt langzaam de volgende ontwikkeling op gang: het ‘verloren’ bewustzijn werkt geleidelijk naar een toestand van zelfbewustzijn toe. In deze toestand is structuur nodig als bescherming tegen de chaos van negativiteit en destructiviteit. Wanneer je die hebt aangepakt en uit de weg hebt geruimd, heb je weer de staat van ongestructureerd gelukzalig bewustzijn bereikt. Het ego met zijn beperking is de structuur die de entiteit tegen zijn eigen destructieve scheppen beschermt. Het houdt dat in de hand. Pas wanneer het bewustzijn zich in de kanalen van geluk en waarheid verruimt, kan de structuur verdwijnen. Zo waren jullie op een bepaald punt in jullie evolutie chaotisch en ongestructureerd. Naarmate je groeit en je ontwikkelt, sluit de structuur deze chaos af zodat het bewustzijn zich tenminste een tijdje met de niveaus waartoe het toegang heeft, kan bezighouden zonder door de innerlijke chaos te worden gehinderd. Zo kunnen de toegankelijke denkprocessen de instrumenten worden die je een uitweg uit negatieve scheppingen en beperkende structuren wijzen.
> Dat deel van je universele Zelf dat heel is gebleven, weet dat de pijn kort duurt en een illusie is maar dat deel van je dat midden in de chaos verkeert, weet dat niet en lijdt.
> Laten we nog eens samenvatten. Bewuste denkprocessen kunnen de slinger van het voortgaande destructieve scheppen doen omslaan naar de oorspronkelijke staat van bewustzijn: het doen toenemen van het hemelse scheppen. De beperkende structuur zal oplossen en de primaire staat van Zijn - ongestructureerd bewustzijn en ervaring, energie en goddelijk zijn zullen zichzelf weer in de vroegere toestand terugbrengen en jouw bestaan worden.
> Een deel van jullie werk dient daarom te zijn: orde scheppen in het verwarde functioneren van je geest, die steeds met zichzelf bezig is, die blind is voor zichzelf, en ook zien hoe die zo in zichzelf de weg kwijt raakt. Niet de wereld buiten je verwart je, maar de wereld binnenin je eigen bewustzijn met al die aspecten die ik hier heb genoemd.
> Nu kun je het feit in overweging nemen dat je doelbewust constructieve gedachtevormen kunt bouwen:
door bewust een toestand van geluk, leven, vervulling, waarheid, liefde en groei te verwoorden, te formuleren, te denken en te willen (in algemene zin en met alle mogelijke details die je gelukkig zouden maken). Dit kan eerst wat 'vreemd', ongewoon en onbekend aandoen: je moet ermee vertrouwd raken.
Stel jezelf in de toestand voor die je je wenst en roep de universele kracht in je te hulp om je bewuste denken met de nodige scheppende energie te versterken.
De wil om gelukkig te zijn moet zo sterk worden dat er geen andere mogelijkheid voor je overblijft dan de oorzaken van je ongeluk te zien en uit te bannen (waartoe je natuurlijk ook bereid moet zijn).
Dan zal de scheppingskracht groeien, dan zal het goddelijke zelf je inspireren en je de weg wijzen.
Dan zul je leren om die te herkennen en in je bewuste denken te ontvangen.
> De wil om gelukkig te zijn en jezelf in het leven te ontplooien is de basis van je scheppingskracht.
> Verwoord je bereidheid om te groeien, gelukkig en opbouwend te zijn. Doe dit niet door het op een gespannen, vasthoudende en benauwde manier te willen maar doe het ontspannen en vol vertrouwen. Beschouw alle mogelijkheden als potentiële werkelijkheden die je op het moment dat je dat weet en wilt, met je hele wezen kunt verwezenlijken. De kracht is er, in jou.
Lees de volledige lezing hier