Lezing-211 - Uiterlijke gebeurtenissen weerspiegelen wat je innerlijk schept – drie stadia

Highlights & Notes

> Pas als je jezelf leert kennen, ga je geleidelijk het leven in zijn juiste perspectieven zien en ga je het verband zien met wat je zelf innerlijk schept. Een specifieke vergissing in de menselijke waarneming is om dat wat je ziet, voor het geheel te houden. Maar je ziet alleen maar kleine stukjes. Dit geeft natuurlijk een ander beeld van de werkelijkheid.

> Maar die menselijke geest is ook in staat zich oneindig te verruimen en zijn huidige begrenzingen te overschrijden. De geest moet zijn specifieke beperkingen overschrijden om tot zijn totale bereik te komen en zal dat uiteindelijk ook doen.

> Om dus tot een dieper begrip en een duidelijker beeld van de werkelijkheid te komen, moet je eerst weten dat je jezelf voortdurend hersenspoelt. Dit gebeurt vooral met je ervaringen in het leven. Zolang het verband tussen je innerlijke werkelijkheid en je uiterlijke ervaringen zo vaag is als nu bij de meeste mensen, zijn je opvattingen over het leven en de verbanden tussen het leven en jezelf hopeloos misvormd.

> Al je waarnemingen zijn onbetrouwbaar omdat de basisopvatting van je leven en je zelf vertekend is. De illusie dat je ervaringen in het leven van buitenaf komen, is zo wijdverbreid dat het heel moeilijk is om de hersenspoeling te doorbreken.

> In deze lezing wil ik drie basisstadia in groei en ontwikkeling bespreken, uitgaande van je levenservaringen.

> In het eerste stadium dat het verst van de werkelijkheid verwijderd is, lijken globaal gesproken alle gebeurtenissen los van jou te staan. De wereld lijkt een vaststaand gegeven en je persoonlijke ervaringen overkomen je als gevolg van zuiver toeval, geluk of ongeluk.

> Je gaat van [innerlijke] gebeurtenissen zien dat jij ze hebt geschapen; misschien niet bewust, niet opzettelijk, maar toch weet je dat je de gevolgen die je nu ervaart, zelf veroorzaakt hebt. Toch kun je dit nog steeds niet zien waar het om uiterlijke gebeurtenissen gaat, die niets met jou te maken schijnen te hebben.

> Wanneer zo’n gebeurtenis je geluk en vrede aantast, ben je nog ver van je centrum. De gebeurtenis staat dan ver van je af en weerspiegelt alleen maar symbolisch je innerlijke toestand, of aspecten van je innerlijk waarmee je je zou moeten bezighouden, maar die je tot nu toe hebt laten liggen.

> Je lijkt werkelijk een slachtoffer van omstandigheden die zich aan jouw invloed onttrekken. Dit maakt je angstig en wantrouwend ten opzichte van het leven. Het laat ook het grootste menselijke misverstand bestaan: dat de mens een slachtoffer is.

> Mijn vrienden in het padwerk gaan, na heel wat weerstanden en blokkades overwonnen te hebben, nu en dan echt ervaren dat wat eerst onomstotelijk een uiterlijke gebeurtenis leek waarin ze toevallig terechtkwamen of die hen overkwam, in werkelijkheid een logisch gevolg is van hun eigen innerlijke houding en hun expliciete intenties. De gebeurtenis weerspiegelt bepaalde vervormde ideeën, waarvoor dan ook specifiek en vervormd handelen, reageren en willen nodig is. Als je dit verband gaat zien, ontstaat er langzamerhand een heel ander wereldbeeld. Stukje bij beetje wordt je blik gecorrigeerd en krijg je een helderder inzicht in het leven.

> Zoals jullie weten is er moed, nederigheid en eerlijkheid nodig om innerlijke houdingen met uiterlijke gebeurtenissen in verband te brengen.

> Wij komen nu bij het tweede stadium van dit proces. In dit stadium kun je betrekkelijk gemakkelijk de uiterlijke gebeurtenis zien als een gevolg van je houding. Dit betekent niet dat je deze speciale creaties ook onmiddellijk kunt stopzetten. Je dient heel wat inzicht in jezelf te verwerven en heel wat ingehouden energie en gestagneerde gevoelens bloot te leggen en vrij te maken voor je je leven kunt gaan herscheppen. Toch zijn je ervaringen nu voor het grootste deel het gevolg van je eigen houdingen, intenties, opvattingen en gevoelens. Je ziet hoe een bepaalde ervaring het resultaat is van bijbehorende verlangens, verdedigingsmechanismen, destructieve handelingen, vasthouden aan negatieve patronen, enzovoort.

> In het derde stadium van dit verloop zijn je houdingen en handelingen, je intenties en gevoelens zuiver, realistisch en productief genoeg geworden, zodat je nu voor het grootste deel positieve levenservaringen creëert. Uiterlijke gebeurtenissen vallen steeds meer op hun plaats.

> Maar er blijven nog wolken. Zo lijd je soms nog onder je eigen stemmingswisselingen, die af en toe zonder enige uiterlijke ‘reden’ lijken te komen en te gaan. Je kunt jezelf niet langer meer om de tuin leiden door aan te nemen dat iets of iemand anders het je aandoet. Je weet dat het jouw stemming is.

> Stadium drie houdt in dat je weet dat jouw stemming niet veroorzaakt wordt door een factor van buitenaf, maar zich gewoon in jou voordoet, zonder uiterlijke provocatie of reden.

> Je weet nog niet waarom, maar je weet wel dat de reden in jezelf ligt. Toch ben je nog steeds het slachtoffer van je eigen stemmingswisselingen.

> Die stemmingen zijn dan signalen voor je, die je aandacht vragen voor iets in jezelf dat anders nooit tot je bewustzijn zou zijn doorgedrongen.

> De innerlijke werkelijkheid is het grote, weidse universum en jij staat op de grens van deze weidse, uitgestrekte, eindeloze, oneindige innerlijke ‘ruimte’ van de schepping, waarin iedere denkbare bewustzijnstoestand, uitdrukking en situatie bestaat. Aan de andere kant is de uiterlijke leegte, die met bewustzijn en licht, met liefde en leven ‘gevuld’ moet worden. Het stoffelijk lichaam is de grens, het grensgebied. Het bewustzijn achter het lichaam is de overbrenger, wiens taak het is om de leegte te vullen met de innerlijke werkelijkheid. Het enige probleem is dat in dit grensgebied vaak vergeten wordt dat de innerlijke werkelijkheid de echte wereld is, of zelfs dat er zo’n wereld bestaat.

> In het duister van de beperkte geest is het bijna onmogelijk je een werkelijke wereld voor te stellen die in jou bestaat of via jou naar oneindige ruimten leidt.

> Wanneer een menselijk bewustzijn ‘doodgaat’, als het ware, trekt het zich in werkelijkheid terug uit zijn omhulsel in een ander continuüm van tijd, ruimte en beweging, namelijk in de innerlijke wereld.

> Net zoals tijd, ruimte en de verhouding tot beweging binnen deze specifieke ruimtewerkelijkheid het resultaat zijn van een specifieke bewustzijnstoestand, zo zijn landschappen, objecten, omstandigheden, natuurwetten, de atmosfeer, het klimaat en de relatieve werkelijkheid ook het resultaat van specifieke bewustzijnstoestanden.

> Je innerlijke wereld is zo geheel en al het product van je algehele bewustzijnstoestand. In deze innerlijke wereld sta je in verbinding met anderen, wier algehele bewustzijnstoestand ongeveer met de jouwe overeenkomt, zodat je een gezamenlijk geschapen sfeer van tijdelijke werkelijkheid deelt. Hetzelfde geldt natuurlijk voor deze aardse sfeer, met als enige verschil dat de innerlijke toestanden veruiterlijkt zijn op een manier die vaak veel moeilijker te onderscheiden is.

> Je weet ook dat je bewustzijn niet één toestand is. Je bestaat uit vele aspecten van bewustzijn, die onderling vaak volledig tegenstrijdig kunnen zijn en waarvan het ontwikkelingsniveau zeer kan verschillen.

> Wanneer het ware zelf een taak op zich neemt voordat het incarneert, kiest het bepaalde aspecten om ‘mee te nemen’ als ik het zo mag stellen.

> Je actieve, beslissende, uiterlijke bewustzijn, je ego zo je wilt, kan kiezen of het dit begrip zoekt of ontwijkt. Dit egobewustzijn is de grens tussen de innerlijke lichtwereld en de uiterlijke leegte.

> Ik kan hier aan toevoegen dat de mens heel veel spirituele leiding en hulp krijgt, als hij dat maar wil zien.

> Pas wanneer je zo moedig en nederig bent om de negatieve kanten van jezelf keer op keer te erkennen en bloot te geven, doet zich het wonder voor: dan identificeer je je niet langer heimelijk met die kanten die je wilt verbergen. Hoe paradoxaal het ook op het eerste gezicht mag lijken:

• hoe meer je het destructieve deel bloot geeft, hoe meer je je ware, creatieve zelf leert kennen.

• Hoe meer je je lelijkheid bloot geeft, hoe meer je je schoonheid leert kennen.

• Hoe meer je je haat en al zijn afgeleiden bloot geeft, hoe meer je je al aanwezige staat van liefde leert kennen die er dan doorheen kan schijnen.

> Je verbergen vereist altijd dat je je echte schuld op anderen projecteert, anderen de schuld geeft, jezelf vrijpleit, hypocriet bent, enzovoort. Daardoor raak je er steeds meer van overtuigd dat dit verborgen deel de echte jij is waarvoor geen hoop bestaat. De ware taak begint met je helemaal bloot te geven.

> Ik heb het zo vaak gezegd, je kunt gewoon niet om dit aspect van spirituele ontwikkeling heen. Mensen die op zoek zijn naar spirituele groei en dit toch uit de weg gaan, misleiden zichzelf en zullen vroeg of laat ruw en pijnlijk wakker worden geschud. Je moet erdoorheen, je moet alles bloot geven. En dan ga je ook beseffen dat de slechtste dunk van jezelf nooit terecht is, hoe lelijk de trekken en houdingen die je verborg ook zijn. Het is nooit terecht, omdat deze kanten alleen maar geïsoleerde aspecten zijn van het totale bewustzijn waarvoor je ware zelf de leiding op zich heeft genomen.

> Laten we nu terugkeren naar de drie basisstadia vanuit deze invalshoek.

> Wat eerst oorzaak leek - de uiterlijke gebeurtenis - wordt nu gevolg, en andersom. Wat eerst louter een symbolische analogie leek - het innerlijk landschap - wordt nu pure werkelijkheid, terwijl de uiterlijke gebeurtenissen een symbolische weergave van de innerlijke werkelijkheid worden. Deze nieuwe zienswijze brengt een heel gamma van nieuwe reacties op het leven voort. Er komt een diep gevoel van veiligheid omhoog, omdat gedachten en wensen, gevoelens en houdingen nu als scheppende krachten gezien worden. En zo spring je niet langer onverantwoordelijk om met gedachten en meningen, met wat je gelooft, met gevoelens en houdingen, in de waan dat zij niet tellen en geen gevolgen hebben.

> In verschillende tijden bedachten mensen verschillende antwoorden om de gevolgen van hun innerlijke schepping weg te redeneren, om geen verantwoordelijkheid te hoeven nemen, om de uiterlijke gebeurtenissen niet met hun eigen innerlijke toestand in verband te hoeven brengen.

> Je hebt jezelf geconditioneerd om de negatieve gedachten en interpretaties die je koestert te verdoezelen en om te negeren dat je er belang bij hebt om je gebreken, je wrok en haat te rechtvaardigen.

> Vaak wordt de scheppingskracht van gedachten, intenties en emotionele houdingen genegeerd vanwege de tijd die tussen oorzaak en gevolg ligt.

> Wanneer je eenmaal het tweede stadium hebt bereikt waarin je ervaringen gaat herkennen als gevolg van je houdingen, krijg je al gauw steeds meer ervaringen waarbij je dit gemakkelijk kunt onderscheiden en steeds minder ervaringen die helemaal een veruiterlijkte projectie en symbool zijn van de innerlijke werkelijkheid. Je kunt hier of daar nog steeds geblokkeerd zijn en merken dat je je bewust verzet om positief te scheppen.

> Neem nu het derde stadium, je stemmingen. Jullie hebben allemaal wel situaties meegemaakt waarin je stemming plotseling zonder reden omsloeg, van zonnig naar bewolkt. Op het eerste gezicht lijkt dit meer frustrerend dan wanneer je deze verandering aan een uiterlijke reden kunt toeschrijven.

> Zolang andere mensen gebruikt kunnen worden als zondebok voor je sombere buien, ben je veel verder van de waarheid dan wanneer er niets onaangenaams gebeurd is en je stemming toch omsloeg. Dat is zo frustrerend, dat alles in je zich verzet.

> Het geloof dat je huidige gunstige stemming nooit ophoudt, schept ook de keerzijde van de medaille: als je in een moeilijke, gedeprimeerde, grauwe stemming verkeert, ga je wanhopen omdat je dan denkt dat deze stemming ook nooit meer zal ophouden. Je staat jezelf niet toe je met de beweging van je innerlijke stroom te verbinden.

> Het innerlijk pad is een constante beweging door de zielssubstantie, die men in stadia moet doorwerken.

> Het is een beweging. Het voert je door je landschap. Het voert je door het landschap van je hoger zelf, dat mooi en stralend is. Maar als je de taak die je kwam vervullen loslaat, ervaar je dit mooie landschap niet zo vaak, omdat je dan in de gebieden blijft van die andere aspecten van je bewustzijn, die je nog met het ware zelf moet gaan verenigen en integreren.

> Elke wereld is inderdaad een wereld zoals bijvoorbeeld deze stoffelijke wereld, maar met andere omstandigheden, dimensies en wetten. Omdat je geest zich erop fixeert, lijken ze de enige werkelijkheid, net zoals deze sfeer de enige werkelijkheid lijkt als je je uitsluitend daarop richt. Al deze werelden zijn werelden van bewustzijn en daden. Aangezien je heel veel verschillende aspecten hebt, verblijf je in veel verschillende werelden. Maar alleen in de hoogste wereld van je ontwikkelde bewustzijn weet je dat de andere werelden niet je laatste werelden zijn, niet de enige werelden zijn.

> Ik zeg jullie, vrienden, alleen al het feit dat jullie deze waarheden in gedachten houden - zonder strijd en paniek, zonder het angstige idee dat het altijd zo zal blijven - zal je bewust maken dat er een beweging plaats vindt. Dit zal een enorm verschil maken, want het zal je ertoe brengen te onderzoeken en uit te vinden wat de beweging in de kou voor jou betekent. Accepteer de duisternis als een tijdelijke toestand in plaats van ertegen te vechten, en ga erin mee. Door ertegen te vechten stop je de beweging. Door te accepteren volg je de beweging. Dan leidt ze je door de wolk heen. Als je de pijn accepteert en bewust aansluiting kunt vinden met de betekenis, is het geen pijn meer. Zo is het ook met de nare, sombere of negatieve stemming. Zie die als een donkere wolk en laat je door de beweging meevoeren, met de intentie de betekenis ervan te begrijpen. Elke wolk is een betekenis. Verbind je ertoe de betekenis van je stemming te begrijpen. En je innerlijk pad zal je het antwoord geven.

> Omdat je bent afgesneden van de betekenis van je stemming lijkt het alsof je erdoor wordt ‘overvallen’, net zoals de uiterlijke gebeurtenis helemaal niets te maken lijkt te hebben met iets wat jij hebt voortgebracht. Zolang je het deel in je niet kent en niet wilt kennen dat overeenkomt met de stemming die het opriep, die het aantrok, dat een energieveld is dat deze uiterlijke gebeurtenis onvermijdelijk naar je toe trok en jou erop richtte, zolang voel je er geen verbinding mee.

Lees de volledige lezing hier