Lezing-233 - De kracht van het woord

Highlights & Notes

Vertaald in menselijke termen betekent dit, dat de negatieve scheppingen het sterkste aspect in iemands leven lijken te zijn. De mens lijkt erin gevangen, alsof hij niet in staat is dit patroon te veranderen

Jullie die dit pad gaan, beginnen door het werk dat jullie tot nu toe gedaan hebben, te beseffen dat het echt mogelijk is om uit het patroon van negatieve scheppingen te komen, uit de drang die vat op je krijgt alsof hij een onafhankelijk bestaan leidt dat niets met jou te maken heeft. Jij lijkt er het slachtoffer van. Je beseft niet, dat je deze beweging, die je wegdrijft van jezelf, zelf geschapen hebt.

Het is nauwkeuriger te zeggen, dat de hogere sferen ‘beneden’ komen en in de lagere doordringen, dan dat de lagere sferen zich tot de hogere verheffen.

In de huidige evolutiebeweging dringen de energieën van hogere bewustzijnsvormen steeds meer door tot de aarde en transformeren en vergeestelijken de voorheen grovere energieën en bewustzijnsvormen.

Jullie zijn allen één en je hoeft niet te vechten voor wat je toekomt. Je hoeft er alleen maar aanspraak op te maken en datgene te ervaren waartoe jij altijd bestemd bent geweest. maar dit staat je diepste zelf je alleen maar ten volle toe wanneer je jezelf zuivert, wanneer je in en in eerlijk wordt, wanneer je de moed en integriteit hebt om alle kanten van je lager zelf bloot te leggen en hun uitwerking na te gaan.

Schepping kan niet bestaan zonder dat een woord is gesproken, gekend, vastgehouden, waarin is geloofd en waartoe men zich heeft verbonden in het verband van die speciale schepping. Het woord is een opeenhoping van dit alles en meer. Het woord dat wordt uitgesproken, openbaart de wil van degene die tot dit speciale woord aanzet. Dit kan de goddelijke wil zijn, of de wil van het afgesneden, onwetende en destructieve deel van het bewustzijn. Het woord is de totaalsom van waar je in gelooft, op elk gebied waar je het uitspreekt, of het nu bewust is of niet. Het is een energiebron.

Hoe kun je deze waarheid in je dagelijks leven op jezelf toepassen? Uit het werk op je pad tot nu toe kan je afleiden dat iedere situatie voortkomt uit een woord dat je ooit hebt gesproken en dat op de een of andere manier misschien nog steeds doorklinkt op een van je bewustzijnsniveaus. Het is ons doel op het pad om al deze woorden die je dag in dag uit, ieder uur en elke minuut van de dag spreekt, bewust te maken, zodat je kunt begrijpen wat je schept.

Wanneer je op verschillende bewustzijnsniveaus tegenstrijdige woorden gebruikt, raak je in verwarring en handel je ook als zodanig.

Wanneer woorden van waarheid en creatieve schoonheid worden gesproken, terwijl waar het over gaat niet overeenstemt met die niveaus van bewustzijn waar deze woorden uit voortkomen, kunnen zij op zijn best kortsluiting veroorzaken en in het ergste geval een gespleten bewustzijn.

Daarom is het voor een poosje te verkiezen dat je woorden een eerlijk toegeven uitdrukken van je negatieve intenties en lager zelf motieven.

Als je dingen zegt die principes van goddelijke aard openbaren terwijl het lager zelf verborgen en ontkend wordt, veronderstelt dat een verlangen de dingen naar je hand te zetten, een houding van trots, van gebrek aan geloof, dat wil zeggen angst om datgene te laten zien wat niet perfect is, van luiheid, dat wil zeggen op realistische, nauwgezette wijze het proces ontwijken van groei, ontwikkeling en transformatie en nog heel wat meer.

Er is een direct verband tussen de kracht van het woord en eigenwaarde. Zij gaan hand in hand. Want hoe kun je geloof in je eigen ontplooiing en vervulling uitspreken, als je heimelijk gelooft dat je niets waard bent en geen recht hebt om geluk te ervaren?

Dan kun je je alleen nog maar voor deze kennis blijven afsluiten en je ertegen verdedigen. Juist door dit soort defensieve maatregelen wordt het moeilijker jezelf te accepteren, omdat alle defensies negatief en destructief zijn en schuld creëren.

Terwijl je-strijdlustig-aan de oppervlakte jezelf probeert wijs te maken dat je vervulling, gemoedsrust, plezier en overvloed verdient, ben je op een diepere laag bang dat je dit nooit en te nimmer bereikt, omdat je het niet echt verdient. Je bent bang dat, als je deze aantrekkelijke zaken zou verkrijgen, dat je het als het ware gestolen zou hebben en behoort te worden gestraft. Dus als je woorden spreekt waarin je je verlangen uitdrukt, zoals ieder mens verlangens heeft en ook zou moeten ervaren, spreek je je tegelijkertijd op een ander niveau tegen. Hetzelfde geldt voor alles in het leven. Wanneer je nog in deze toestand van verdeeldheid en zelfontkenning leeft, moet je je wel pessimistisch en angstig voelen over de wereld als zodanig en deze alleen in stukjes zien, zonder samenhang, waardoor je je angstige visioen bevestigt.

Alleen door jezelf eerlijk en moedig prijs te geven en te zuiveren, kun je zelfwaardering gaan ontwikkelen als tegenhanger tegen het vernietigend geloof in je waardeloosheid. Alleen wanneer je door de oppervlakkige valse eigenwaarde heen prikt en ruimte schept om je pijnlijk geloof onder ogen te zien dat je waardeloos bent, kun je deze als aanmatiging gaan zien en je twijfel aan jezelf loslaten.

Op die manier kun je voortdurend de waarheid proberen te benoemen. Zelfs vragen kunnen woorden van waarheid zijn.

“Is het een verdediging of een werkelijke uiting wanneer ik mijn eigenwaarde zo laat gelden?”

“Twijfel ik aan mijn eigenwaarde als ik mijn superioriteit en arrogantie zo doe gelden?”

En wanneer antwoorden op deze vragen aantonen dat dit inderdaad zo is, dan kan het woord van waarheid uitgesproken worden, misschien weer met een beginvraag:

“Is het waar dat een bepaald stuk in mij me onwaardig, onbeminnelijk, slecht en waardeloos maakt? Of is er ook iets anders in me, waardoor ik mezelf terecht kan waarderen en liefhebben, iets dat achting en vervulling verdient?”

zo zijn vragen ook vaak woorden van waarheid.

Ga dus de woorden zien, die je achter het rookgordijn over jezelf zegt. Op het diepste niveau verguis je jezelf. Je spreekt in negatieve bewoordingen over jezelf. Die woorden moeten uitgekristalliseerd worden. Ze zijn er misschien op een vage, mistige, onuitgesproken manier. Maar de kracht van het woord is er niet minder om wanneer het onduidelijk is. Er is altijd een enorme kracht in het woord. Want het woord is vol energie. De mens wordt zich in dit ontwikkelingsstadium steeds meer bewust van energie en het belang ervan. Maar jullie beseffen nog niet voldoende dat gedachten en woorden zelf energie zijn-een ander soort energie.

Een woord dat niet met je stem wordt uitgesproken, dat niet door je uiterlijk oor gehoord wordt, hoeft niet minder krachtig te zijn dan het gesproken woord, dat door de stembanden is gevormd.

Zo heeft het luchtig gesproken woord, zonder betekenis, zonder stuwende kracht, zonder diepgang of wortels, of het nu wordt uitgesproken of dat het maar het gekwebbel van gedachten is, niettemin een ernstige uitwerking op het creatieve proces, dat ieder mens gewild of ongewild op gang brengt.

Je spreekt heel wat krachtige woorden met verborgen gedachten uit die niet duidelijk door je aandacht en bewustzijn worden waargenomen, terwijl die je in staat zouden moeten stellen dit materiaal beter te gebruiken. Probeer goed te kijken en zodoende de mist van het oppervlakkige woord op te lossen, het woord dat alleen maar lawaai is en zinloos omdat het geen substantie heeft in je bewustzijn, noch qua gevoel, noch qua geloof.

Misschien kun je de energiestroom voelen in elk woord dat je in stilte of hardop uitspreekt. Je moet de gevoelens, de overtuigingen en de ideeën helder uitdrukken, ze op hun ware natuur onderzoeken en op hun uitwerking op je leven, op je gedrag, op je ontvankelijkheid en onbelemmerde waarneming van de werkelijkheid, zowel op je eigen als op andermans leven.

Wanneer je de kracht van het woord ontdekt en andere woorden kiest, woorden die overeenstemmen met de waarheid van de schepping, dan creëer je een patroon waarin het onwillekeurige proces je bij weldadige liefde brengt, bij steeds grotere vreugde en overvloed.

Wanneer je niet in vreugde en overvloed leeft-zowel in je uiterlijk als innerlijk leven-spreek je vast woorden die deze mogelijkheden voor jou ontkennen. Als je niet in die mogelijkheid voor jezelf gelooft omdat je je heimelijk, vaak zonder dat je het bewust beseft, onwaardig voelt, ontken je al dat die mogelijkheid in de schepping bestaat.

Het gevoel van hulpeloosheid is in dit stadium overweldigend. Pas wanneer je duidelijk de schakels en het verband tussen je woorden en je ervaring begint in te zien, vind je een diepgaande zekerheid, waarin je deel wordt van het creatieve levensproces.

Zoek dat woord in je. Zoek het woord waarmee je voortdurend zegt: “Ik heb niet lief, liefde is gevaarlijk, het zal me pijn doen.” Ook dat woord is onwaar, omdat het een patroon schept waardoor het op een waarheid lijkt en waarin je de vervulling, waar je ziel naar verlangt, niet kunt ervaren. Dan zit je gevangen in een onwillekeurig proces, dat dat woord inderdaad weerspiegelt, manifesteert. De manifestatie van dat proces in je leven, het onwillekeurige leven dat je voor jezelf schept omdat je gelooft dat je er geen zeggenschap over hebt, is het directe en indirecte gevolg van die woorden die je spreekt. Soms hardop, zonder te weten wat je zegt en waarom, soms in stilte zonder dat je ook maar beseft dat je zo’n woord uitspreekt maar ook weer niet helemaal onbewust.

Terwijl je zo druk bezig bent je woorden niet te horen en niet te begrijpen, neem je geen verantwoording voor de woorden die je spreekt. Ik zeg met opzet ‘woorden’ in plaats van ‘gedachten’, omdat we weten dat gedachten slechts het resultaat zijn van de dieper gelegen factoren die het woord scheppen. Het woord is de energie-explosie. Het woord is dat wat onmiddellijk schept. De gedachte is de inhoud, het woord is de geboorte daarvan, de uitdrukking, het eerste stadium van de verwezenlijking. Een gedachte zonder woorden zou onmogelijk zijn, zou zinloos zijn, zou niet kunnen bestaan. Daarom is de gedachte de onderliggende bewustzijnsfactor van het energetische proces.

Ik herhaal dat dit eindproduct van de gedachte - het woord - niet bewust of duidelijk of hardop uitgesproken hoeft te zijn.

Dus vrienden, let op je woorden. Maak ruimte voor duidelijkheid in je woorden. Neem verantwoording voor de woorden die je van binnen spreekt. Je woorden scheppen je leven. Onderzoek of de woorden die je spreekt voortkomen uit een juiste of onjuiste gedachte. Een gedachte kan worden herzien, afgewezen dan wel overwogen worden. Het woord is er het eindproduct van en daarom het begin van de schepping. Het is dat wat als het ware de gedachte in klinkers omzet. Maak daarom onderscheid tussen woord en gedachte. Bijvoorbeeld als je denkt dat je het beste wat het leven te bieden heeft niet waardig bent, kun je die gedachte in twijfel trekken. Maar als je dat woord van binnen uitspreekt, is het al een schepping die als vanzelfsprekend wordt aangenomen, die nooit wordt betwist, nooit wordt overlegd en daarom ook nooit wordt verbeterd. En op die manier krijgt het voortdurende kracht, een kracht die je niet merkt of ziet. Maar het is een onderstroom waarop je levensboot, het voertuig van deze incarnatie, voortdurend heen en weer slingert.

Daarom moet je beseffen dat je het woord dat verantwoordelijk is voor deze nare en beperkte visie op moet zoeken en aan de kaak moet stellen. Je moet andere woorden gaan gebruiken.

Lieve vrienden, het is ook belangrijk dat jullie begrijpen dat het woord, dat naar buiten toe luchtig wordt uitgesproken terwijl daaronder het tegendeel blijft bestaan, alleen maar kortsluiting creëert. Dus alsje op een oppervlakkig niveau van je denken zegt. “Ja, ik ben volwaardig”, zal het niet ‘overtuigen’. En je doet dit voortdurend. Je belijdt heel wat waarheden in je geest en gedachten en je zegt de woorden, maar je daagt de woorden die hiermee in tegenspraak zijn niet uit. De enige manier waarop je in het begin te weten kunt komen dat je zulke tegengestelde woorden gebruikt, is door de gevolgen en verschijnselen in je leven te bekijken. Die zijn het overtuigende bewijs van de woorden die innerlijk worden gesproken. Daar kan geen misverstand over bestaan.

Kijk daarom naar de situaties in je leven waar je niet zo gelukkig mee bent; voel het onwillekeurige proces, dat jou in dat patroon meesleept en telkens weer situaties en verschijnselen creëert, waarin je niet helemaal gelukkig bent, of zelfs ongelukkig. Zoek dan bij jezelf het woord dat dit creëert. Wat is het specifieke woord in een bepaalde situatie?

Nu ben je echter diep genoeg gegaan om niet alleen je lager zelf en zijn negativiteit te leren kennen, maar ook je zelfhaat en gebrek aan geloof in je hoger zelf, dat je vervuld mag zijn, dat je er recht op hebt je bewustzijn te verruimen en nog meer mogelijkheden voor vervulling bij jezelf mag creëren. Nu je dit alles weet, zal je echt in staat zijn díe woorden te vinden, die je nog steeds op een of ander terrein van je leven ten onrechte spreekt.

Laat ik het nog eens uitleggen. Wanneer je in het diepst van je hart het woord uitspreekt dat je niets waard bent, word je angstig en verbied je jezelf naar buiten te treden. Je verhindert dat je je hart opent voor degene die het dichtst bij je is en dan geloof je in deze ellendige toestand dat iemand van je moet houden om je er uit te helpen. Maar wanneer je liefde krijgt, kun je het niet aannemen, hoe zeer je er ook naar verlangt. Je vindt allerlei manieren het niet te hoeven aannemen. Zelfs in je verdeeld bewustzijn vind je hier de onveranderlijke eenheid: als je niet geeft, kun je ook niet ontvangen. Het aannemen is direct afhankelijk van je besef dat je het verdiend hebt, dat je het waard bent. En het geven van je liefde is daar evenzeer van afhankelijk, want als je je volwaardigheid niet beseft, houdt het ontvangen van liefde een bedreiging in met een nog grotere straf en stelt het je bloot aan de pijn van je echte gevoelens, namelijk je gevoel van waardeloosheid. Je kunt alleen liefde geven wanneer je voelt, dat het je echt plezier doet. En je kunt alleen liefde ontvangen als je voelt dat je die liefde waard bent en dat kan niet als je niet echt van iemand wilt houden.

Je ontvangt vaak, maar je wijst af wat anderen en God, het leven zelf, je in oprechte liefde geven. Aldus schept het woord dat je uitspreekt een valse schijn van eenheid, je bent niet in staat om liefde te geven, noch om te ontvangen. Pas wanneer je met je hele gevoel, in volle overtuiging, vanuit je hart andere woorden gaat spreken, doordat je tot diepere niveaus doordringt en de onware woorden transformeert tot een duidelijke creatieve stroom, dan worden het geven van liefde en het ontvangen een eenheid en is er niet langer die onmogelijke verdeeldheid.

Niet bereid zijn dat aan te nemen wat je gegeven wordt, is een grove vorm van niet geven. Nemen is al een vorm van geven, als het oprecht gebeurt, en niet door het valse, veeleisende, kleine lager zelf. Let wel, vrienden, als je iets wilt geven en het wordt niet aangenomen, als het niet gewenst is, dan doet dat pijn. Als de ander het aanneemt, dan gééft hij jou door het te accepteren.

Welnu, vrienden, dring diep door in je woorden, bekijk de oppervlakkige woorden, de onware woorden en overweeg in welk opzicht ze onwaar zijn. En vat dan de moed om het woord van waarheid uit te spreken. Om te visualiseren moeten er woorden van waarheid gesproken worden. Dit moet heel duidelijk voor je zijn, zodat nog meer onware woorden uitgedaagd worden en kunnen worden losgelaten. Het schijnt dat er veel moed voor nodig is om het woord van waarheid uit te spreken. Zoals bijvoorbeeld 'Ik kan en wil alleen het allerbeste geven', 'Ik wil God toestaan te geven via mij in oprechtheid, kracht en waarheid, in wijsheid en in schoonheid'. Waarom is er zoveel moed voor nodig deze woorden uit te spreken, vrienden? Het schijnt dat er verschillende redenen zijn. Ten eerste, je gebrek aan geloof dat deze woorden werkelijk een schepping zijn en als zodanig zullen scheppen, vergt van je dat je een brug wilt slaan tussen het niet weten en de ervaring. Deze brug kan alleen geslagen worden als er vertrouwen is en dat is weer een kwestie van je willen verbinden. Je moet bereid zijn uit te reiken naar onbekende, nooit eerder onderzochte, nieuwe alternatieven en zienswijzen en dat is altijd een kwestie van moed. Je verbinden te geloven in deze mogelijkheid, zelfs als je nog niet eerder de waarheid ervan ervaren hebt. De moed om deze woorden duidelijk uit te spreken is voorwaarde en een noodzakelijke stap. Vertrouwen is altijd moed en kracht.

Ofschoon er in hetzelfde bewustzijn nog steeds woorden worden gesproken, die niet in waarheid zijn, toch hebben woorden van waarheid, die óók gesproken worden een sterkere kracht voort gebracht. En die kracht heeft het mogelijk gemaakt, dat er in steeds sterkere mate goddelijke wezens, entiteiten en leiding naar voren komen, om samen te werken met je eigen innerlijke goddelijkheid.

Lees de volledige lezing hier