Lezing-053 - Houden van jezelf

Highlights & Notes

> Keer op keer heb ik verteld dat ieders waarheid misvormd kan worden tot een onwaarheid. Dit is misschien wel het krachtigste wapen van het kwaad. Nooit helemaal onwaar, want dat is niet gevaarlijk. Maar iets dat in bepaalde omstandigheden waar kan zijn, verkeerd toepassen of onwrikbaar neerzetten als een vaste norm, dat is het gevaar van het kwade.

> Met eigenliefde is het net zo. De volwassen ziel kent een volwassen eigenliefde. Maar waar onbewust houdingen en stromingen misvormd worden, zal ook de gezonde eigenliefde misvormd worden.

> De meest grove vorm is zelfzuchtigheid: de zelfzuchtigheid om jezelf in een beter licht of een betere positie te plaatsen dan een ander, om op een voordeel voor jezelf uit te zijn ten nadele van een ander.

> De werkwijze dient dus altijd te zijn dat je er eerst achterkomt hoe je liefde voor jezelf een verkeerde vorm aanneemt. Pas als je al die subtiele, verborgen emoties aan het licht hebt gebracht, kun je verder. Maar als je je die eenmaal bewust bent, kun je dieper graven en bij de oorzaak komen. Meestal kom je er dan achter dat een gebrek aan echte liefde voor jezelf op de gezonde manier, de oorzaak is van je misvormde eigenliefde op de verkeerde manier.

> Je veracht jezelf altijd omdat je op de een of andere manier het leven naar je hand wilt zetten. Je wilt iets op de gemakkelijke manier, zoals een kind dat wil. Uiteindelijk is dát de wortel van je zelfverachting, van je minderwaardigheidsgevoelens. Niets anders.

> In de mate waarin jij je onzeker en minderwaardig voelt, in die mate moet er misschien diep verborgen een kant in je zijn die aan het leven wil ontkomen, die iets uit het leven hoopt te krijgen zonder enige investering of enig risico en zonder jezelf bloot te geven.

> Als je door innerlijke groei en begrip eenmaal hebt besloten om niet meer te verlangen en te verwachten dat je het leven naar jouw hand kunt zetten (omdat je alleen maar in de problemen komt door naar een onwerkelijkheid te verlangen en die te verwachten), dan vind je op dit breekpunt een goed gegrond zelfrespect.

> Ga op zoek welke afwijzing deze eigenliefde heeft veroorzaakt, deze verliefdheid op jezelf, op je leven, in welke vorm dan ook. Want waar een dergelijke verkeerde vorm van eigenliefde bestaat, moet er een afwijzing in het spel zijn, een denkbeeldige of een werkelijke. Een afwijzing is gewoonlijk de tegenpool van de stroom van verkeerde eigenliefde. Zoek dat gevoel van afgewezen te zijn. Dan zul je niet zo streng over jezelf oordelen. Kijk hoe je (onbewust) op die afwijzing reageerde door jezelf terug te trekken van het leven, het naar je hand te zetten, het op een subtiele manier in je innerlijke houding te misleiden. Dat is de remedie.

> Je moet je realiseren dat er vaak beslissingen van je verwacht worden in zaken waar het niet zo duidelijk is wat juist en wat verkeerd, wat goed en wat slecht, wat wit en wat zwart is. Beslissen betekent kiezen en een keuze doet altijd iemand pijn. Realiseer je dat die iemand niet altijd jij hoeft te zijn. Het kan, soms, maar soms ook is de verstandigste beslissing dat jij het niet bent. Dit lijkt misschien in tegenspraak met wat ik eerder heb gezegd, dat iets wat een ander benadeelt nooit wijs en werkelijk voordelig voor jou kan zijn. Maar dat is het niet. Beide uitspraken zijn waar in deze aardse sfeer. Als je voor een beslissing komt die iemand pijn gaat doen, jou of een ander, is dat het uiteindelijke resultaat van een opeenhoping van afwijkende reacties en kettingreacties in het verleden. Het verleden kun je niet veranderen en daarom kom je er niet onderuit de kwestie in het nu onder ogen te zien. Jij profiteert er zeker niet van. Als je geen of een zelfzuchtige beslissing neemt, gedraag je je masochistisch door jezelf niet een gezond zelfrespect te gunnen, door jezelf evenveel rechten als de ander te ontzeggen of de ander evenveel als jezelf. Als je dit alles eerlijk en integer tegen elkaar afweegt, vind je het juiste antwoord. En dat zal in iedere kwestie weer anders zijn.

> In een of ander opzicht draagt ieder mens in zijn leven het kind nog mee dat hij eens was. Neem afstand van jezelf, glimlach erom. Laat je niet betrekken bij dit stuk van jezelf, maar bekijk het objectief: beoordeel het, dit deel van je wezen.

> Als een man weigert beslissingen te nemen en actief te zijn, alles afwijst wat deel uitmaakt van het actieve leven, groeit de vrouwelijke kant van zijn aard buiten proporties.

> Je moet ook begrijpen dat alle menselijke wezens met onopgeloste zielsproblemen op deze aarde komen en dat vele incarnaties nodig zijn om ze op te lossen. Met het probleem van homoseksualiteit is het niet anders. Als je iemand op een oprechte, organische manier heteroseksueel ziet worden als gevolg van een werkelijke ontplooiing, is dat de laatste fase van dit specifieke aspect in zijn ontwikkeling. Zij die in dit leven niet veranderen en niet kunnen veranderen, hebben misschien meer werk in dit opzicht te doen.

> Het betekent: accepteren dat jij, net als alle menselijke wezens, onvolkomen bent, hier bent om te leren en te groeien, moet zorgen dat je het allerbeste maakt van wat je hebt en van wie je nu bent, zonder jezelf te veroordelen, jezelf te verwerpen, zonder wrok, rebellie en zonder jezelf tekort te doen. Dus moet je niet van elk contact en elke lichamelijke ervaring waartoe je nu in staat bent, afstand doen uit een vals gevoel van zonde en misvormde religieuze principes. De vervulling en het plezier die je kunt hebben, zijn in feite juist vaak broodnodig om de problemen te ontgroeien die homoseksualiteit zouden kunnen veroorzaken.

> Maar kijk uit voor de nét zo misvormde, rebellerende houding van waaruit gesteld wordt dat homoseksualiteit geen probleem is, dat het net zo ‘natuurlijk’ is als heteroseksualiteit. Je hoeft de ene misvorming niet door een andere te vervangen. Je hoeft het je ook niet al te zeer aan te trekken en je beledigd te voelen als gezegd wordt dat homoseksualiteit een zielsprobleem is. Je hoeft je er ook niet geïsoleerd, anders of hopeloos om te voelen. Daardoor kun je afzien van alle soorten defensieve overdrijvingen.

> Iets van waarde, van blijvende werkelijkheid en schoonheid is altijd een combinatie van deze twee goddelijke aspecten. De vereniging van een man en een vrouw gaat ver boven voortplanting uit.

> Dit is een onverbiddelijke wet die misschien het beste vergeleken kan worden met het feit dat je een sleutel nooit in een andere sleutel kunt steken, maar alleen in een sleutelgat. Dit mag bot klinken, maar dat is het niet.

> Wat is nu het zielsprobleem met betrekking tot homoseksualiteit precies? Ik heb er in het verleden al veel over gezegd. Laat me hier samenvatten dat het nooit gaat om een enkele oorzaak. Ieder ingeworteld probleem moet het gevolg zijn van een combinatie van omstandigheden. We kunnen hier onmogelijk op alle verschillende combinaties ingaan. Laat ik zeggen dat het altijd een karmisch overblijfsel is dat meestal tot verschillende incarnaties teruggaat.

> De onderliggende gemeenschappelijke factor is altijd aan de ene kant een afscheiding van de andere sekse - uit angst, haat, wantrouwen en een te sterke identificatie met de andere sekse aan de andere kant. Daarmee gepaard gaat een verlangen naar contact met dezelfde sekse en een sterke ontkenning van het verlangen naar contact met de andere sekse. Deze innerlijke houdingen moeten veranderd worden, al is het maar geleidelijk. Om te beginnen moeten deze stromingen minder vaag, meer bewust worden, zodat het uiteindelijk tot een werkelijk samengaan van de seksen kan komen.

> Er is nog een spirituele wet die belangrijk is om te kennen. Hij geldt zowel voor deze kwestie als voor vele andere. Hoe belangrijk het ook is om een volmaakter model van welke levenshouding dan ook voor ogen te houden, weet wel dat het schadelijker is voor iemand om dwangmatig te proberen naar dit gedragsmodel te leven als hij zich niet organisch tot deze staat heeft ontwikkeld, dan dat hij zelfs geen idee heeft van deze volmaaktere houding.

> Tegelijkertijd werden de zielen, die zich nog niet vrij konden maken van hun verontrustende gevoelens ten opzichte van de andere sekse, in grotere getale dan ooit tevoren geïncarneerd, allemaal in één golf als het ware, om juist door hun misvorming een taak te vervullen. Als al die zielen heteroseksueel waren zouden er veel meer geboortes plaatsvinden dan de aarde nu aankan.

> De deuren moeten gesloten worden voor minder ontwikkelde zielen, die hun oefenterrein in andere sferen zullen vinden.

Lees de volledige lezing hier