> Misschien herinneren jullie je, dat ik jullie op een bepaald punt, toen we het over
menselijke tekortkomingen hadden, vertelde dat alle fouten uit drie basisfouten voortspruiten: eigen-wil (of eigenzinnigheid), trots en angst. Welke fout je ook neemt, als je hem diepgaand onderzoekt zul je altijd merken dat hij uiteindelijk voortkomt uit een van deze drie basisfouten.
> Ga in jezelf na waar je egoïstisch, trots, angstig en teruggetrokken bent.
Onderzoek je innerlijke conflicten diepgaand, ongeacht hoe anders het lijkt op andere niveaus van je persoonlijkheid.
> De tweede fundamentele kracht is het omgekeerde, egocentrische principe dat nog steeds het leven van de meeste mensen bepaalt. In deze toestand lijd je en ‘geniet’ je het leven alleen. Dat wil zeggen, hoeveel geliefde personen er ook om je heen zijn, je liefhebben en
dingen met je delen, je levenservaringen zijn in wezen uniek en uitsluitend de jouwe, je kunt ze niet delen, niet overbrengen. Jij bent de enige die een bepaald verdriet of vreugde juist zó ervaart. Misschien ben je je dat nooit bewust. In feite kan je uiterlijke kennis in tegenspraak zijn met deze innerlijke toestand waarin je het leven ervaart. Toch, wanneer het om je echte gevoelens gaat, is dit de manier waarop je het leven ervaart zolang je nog in de staat van afzondering verkeert waarbij alles om jou draait.
> De overgang van de ene staat in de andere is de meest wezenlijke stap op de ontwikkelingsweg van een geestelijke entiteit; in een of ander leven moet dat een keer gebeuren. Wanneer deze overgang plaats vindt kan niemand bepalen. Voor ieder mens is het anders. Maar op dit pad komt er vroeg of laat een tijd - en laten we hopen dat het nog in dit
leven gebeurt, in deze speciale incarnatie - dat je van de ene toestand in de andere overgaat.
> Een vluchtig ogenblik heb je je deze andere zijnstoestand voor kunnen stellen. Maar dan is die weer weg en leef je nog steeds in de oude illusie van isolatie. Het vereist heel wat méér om de overgang definitief te maken en het belangrijkste daarbij is het opsporen en oplossen van je verborgen conflicten. Bovendien is het van wezenlijk belang dat je over dit alles nadenkt en beseft wat het uiteindelijke doel is: de overgang van de ene staat naar de andere.
> In de nieuwe toestand weet je diep van binnen, dat alle dingen, gevoelens, emoties, gedachten en ervaringen al bestaan, en dat jij - net als heel veel anderen - je afstemt op deze al aanwezige krachten en die met de anderen deelt omdat je zelf de voorwaarden daartoe hebt geschapen. Deze krachten en stromingen zijn overal, om je en in je. Het is aan jou díé naar voren te halen welke je beïnvloeden, gemeenschappelijk met zoveel andere schepselen in jullie wereld of in andere werelden.
> Het is je bestemming om van een geïsoleerd, egocentrisch mens langzamerhand de mens die je werkelijk bent te worden. Dit alles is heel moeilijk met woorden te beschrijven.
> In je huidige staat proberen veel creatieve krachten zich te manifesteren, of het nu liefde, een talent of wat dan ook betreft, maar vanwege de fundamentele staat waarin je innerlijk verkeert (de toestand van egocentrische afzondering) trekken ze zich terug. Na de eerste inspanning om uit te stromen en de kosmos te bereiken, anderen te bereiken, worden ze teruggetrokken, vastgehouden en ontkracht. Dat is een grote frustratie waartegen je diepste aard rebelleert. Die kan niet anders dan rebelleren want het is tegengesteld aan de natuur, aan de schepping en aan harmonie.
> De nieuwe staat is een toestand van voortdurende vreugde en diepe innerlijke zekerheid. Wanneer ik zeg voortdurende vreugde bedoel ik niet dat je geen moeilijkheden meer kunt tegenkomen. Ik heb dat al heel vaak gezegd en ik wil niet dat ik in dat opzicht ooit verkeerd
begrepen word. Niemand moet dit pad en de ontwikkeling die daarop plaats vindt opgaan met de idee, dat als hij maar op de juiste manier te werk gaat zijn moeilijkheden zullen ophouden. Dat is natuurlijk heel onrealistisch zolang je nog als mens geïncarneerd bent. Maar dat waar je doorheen moet, maakt je niet bang meer. Je ziet er de zin van in en je gaat er moedig doorheen, het inspireert je tot groei. Je accepteert het als een deel van het leven in plaats van ervoor ineen te krimpen.
> De eerste voorzichtige stappen in de richting van overgang van de ene staat in de andere zijn zelfkennis en begrip van je onbewuste problemen, opvattingen en houdingen. Zelfkennis en acceptatie van jezelf zijn eerste vereisten. Al het andere komt daaruit voort. Maar je moet je ook realiseren dat er een hoger doel is dan alleen het oplossen van je innerlijke problemen. Of, om het anders te zeggen, je kunt deze problemen niet werkelijk oplossen als je deze grote, fundamentele overgang niet voor ogen hebt.
> Je directe benadering van het probleem is altijd dezelfde. Begrijp eerst de grond van je angsten. Wanneer je diep genoeg gaat en er niet voor terugschrikt de draad tot het einde toe te volgen, zul je uiteindelijk zien dat je het bij het verkeerde eind hebt. Alle angsten (met uitzondering van de gezonde angst tot zelfbehoud), alle psychologische angsten zijn altijd gebaseerd op illusies, op misvattingen. Wanneer je de grond van je angsten begrijpt ben je in staat ze op natuurlijke wijze op te geven. Dan ontwikkel je het transcenderende inzicht dat ze onnodig, illusoir en totaal zinloos zijn. Met dat besef zal je angst - niet abrupt, maar langzamerhand - ophouden. Zo stem je je dan af op een andere stroom. Bewustzijn en begrip van het negatieve is essentieel. Alle angsten en andere negatieve emoties zijn het gevolg van een verwarde en onware gedachtegang (bewust of onbewust).
> De enige manier om je angst de baas te worden is de bereidheid op te brengen om erdoorheen te gaan als het niet vermeden kan worden. Daarin ligt de acceptatie van je huidige onvolmaaktheid. Het betekent dat je het leven in zijn geheel accepteert, ook de noodzakelijke negatieve manifestaties die het gevolg zijn van je nog aanwezige onvolmaaktheid. Dit is de enige gezonde benadering.
Lees de volledige lezing hier